MARE

Mare is een oud nederlands woord en betekent zoiets als bericht, tijding.
Hier tref je verhalen over kruiden.

Daslook - Allium ursinum

Een favoriet kruid van mij! En één van de eerste, echt lekkere groene blaadjes die er te vinden zijn in februari! Daslook, een bolgewasje van zo’n 25 centimeter hoog met witte bloemetjes. Familie van de knoflook. En dat proef je! De hele plant is eetbaar. Je kunt er heerlijke pesto van maken, een soepje of vers gesneden over gerechten doen. 

Daslook is werkzaam op de spijsvertering, verbetert deze en is ontsmettend en wormdrijvend (ook voor dieren).  Een ander groot werkingsgebied is het hart en bloedvatenstelsel. Dan moet je denken aan bijvoorbeeld aderverkalking, hoge bloeddruk of hoog cholesterol. Maar daslook kun je ook inzetten als een lentekuur, het is bloedzuiverend en bevordert galvorming en leverontgifting. Het is gunstig voor de bloedsuikerspiegel. En last but not least: het is immuunstimulerend en fijn bij griep en aandoeningen van de luchtwegen.

Het beste kun je daslook vers eten. Als je het droogt gaat de werkzaamheid een stuk minder worden. Alles is eetbaar van deze plant, dus ook het bolletje (tussen juli-januari).

Een receptje voor pesto:

Ingrediënten:
Handje daslook
60 gram pijnboompitten
2 dl. goede olijfolie
60 gram oude kaas (parmazaan o.i.d.)
1 citroen
zout
Bereidingswijze: Daslook snijden, samen met andere ingrediënten (behalve olijfolie) fijnmalen met staafmixer of keukenmachine.  Dan in gedeelten de olijfolie toevoegen. In potjes overdoen en met een laagje olijfolie ervoor zorgen dat alles onderstaat. Enkele maanden in de koelkast houdbaar.

Wil je het nog gemakkelijker? Voeg gesneden daslook toe aan een goede kwaliteit olijfolie, laat een maandje trekken (macereren) voor een smakelijke spijsolie.

Maar het meest simpele is nog om het gewoon ‘uit het vuistje’ te eten. Enkele blaadjes per dag.  Doe ik ook J.

Smalle weegbree - Plantago lanceolata

Smalle weegbree vind je in wegbermen, graslanden, langs landwegen en op braakliggende grond. Deze vaste plant komt algemeen voor in Nederland. Smalle weegbree heeft zeer kenmerkend blad: lancetvormig met parallelle nerven die je duidelijk kunt voelen aan de achterkant van het blad. De bladeren groeien in een rozet en kunnen 10 tot 50 cm lang worden. De bloem is aarvormig aan een lange bloemstengel die wel 75 cm kan worden. Meestal bruinzwart, soms een glimpje paars, is de kleur van de bloem. Opvallend zijn dan de crèmekleurige meeldraden die in een rozet aan de bloem zitten. De bloem bloeit van onder naar boven.

Weegbree werd 12.000 jaar geleden al gebruikt als voedingsmiddel in Koerdistan. Het is sinds 4000 jaar in Europa te vinden. En werd in de oudheid al gebruikt als genezend kruid. Voornamelijk het blad, maar ook de zaden en soms de wortel. Een blaadje onder de voeten verdreef de vermoeidheid en zorgde voor nieuwe energie. Wellicht een idee voor nu?

Het blad kan gegeten worden en wordt in salades, soepen of bijvoorbeeld pesto verwerkt. Het is enigszins bitter en daarom kun je het beste jonge blaadjes plukken voor de bloei. Eventueel kun je ze voor consumptie in een badje met zout water leggen om de smaak milder te maken. Het is aan te raden om de nerven aan de achterkant te verwijderen voordat je ze verwerkt in gerechten. De zaden worden rijp vanaf augustus/september en kunnen ook geoogst worden. Strooi ze eens over salades of yoghurt. Ze zijn een goede hulp voor een soepele stoelgang. Wist je dat psylliumvezels ook gemaakt worden van een weegbreeplant? Maar dan wel van het broertje of zusje van deze smalle weegbree.

Vaak zie je dit kruid bij brandnetel staan. Dat is handig, want heb je je geprikt aan de brandnetel kun je snel een blaadje van de smalle weegbree kneuzen en ermee over de pijnlijke plek wrijven! Het blad is wondgenezend, bloedstelpend, ontstekingsremmend en bacteriedodend.  Er wordt hoestsiroop gemaakt van het blad en kan gebruikt worden bij verkoudheid en oorontsteking. Best wel een sterk en veelzijdig plantje!

 

Recept Smalle weegbree soep

Lunch- of voorgerecht (2 tot 4 personen)

Ingrediënten:

1 Ui, gesnipperd
2 volle handen smalle weegbreeblad, fijngesneden, vezelige strengen aan de achterkant van het blad verwijderd
400 ml water
1 lepel bouillonpoeder of 1/2 bouillonblokje
25 gram kokosolie of 2 eetlepels olijfolie
evt. 100 ml room voor een volle smaak
zout & peper
Dille, peterselie & brood

 

Bereiding:

Fruit de ui zachtjes in de olie. Voeg smalle weegbree toe en bak kort mee. Vermijd te hard bakken en bruine randen! Voeg water en bouillon toe. Breng aan de kook. Doe er eventueel room, zout en peper naar smaak bij. Je kunt de soep nog pureren met een staafmixer als je van een gladde soep houdt. Besprenkel met dille, peterselie als je de soep serveert en geef er brood bij. Eet smakelijk!

Schietwilg – Salix alba

De wilg is een oude bekende in het Nederlandse landschap. Veelal geknot, maar als dat niet plaatsvindt wordt het een flinke boom! De Latijnse naam voor de wilg is Salix en is afkomstig van het Keltische ‘sal lis’ en betekent ‘bij water’. Het verwijst naar de favoriete omgeving voor deze boom. De wilg is een pioniersplant, dat wil zeggen dat deze boom deel uitmaakt van de eerste vegetatie in een gebied. Bij voorkeur langs de waterrand.

Wilgen hebben smal lancetvormig grijsgroen blad, zijn bladverliezend en kunnen 25 meter hoog worden en tot 200 jaar oud. De schietwilg bloeit in april en mei met katjes die voor of tegelijk met het blad verschijnen. Iedereen kent toch wel de zachte zilverkleurige wilgenkatjes? Wist je dat ze een belangrijke bron van stuifmeel zijn voor insecten? Met name solitaire bijen zijn afhankelijk van bloeiende wilgen.

Wilgen kunnen goed geknot worden, de stam wordt op 2 meter hoogte doorgesneden en de loten die ontstaan heten wilgentenen. De wilgentenen zijn zeer soepel en werden veel gebruikt voor vlechten van manden en hutten.

Sumeriërs maakten al gebruik van de schors van de wilg als koortswerend middel in 4500 voor Christus. In het oude Egypte werd een zalf op basis van wilgenzaad gebruikt bij ontstoken gewrichten en botbreuken. In de loop der eeuwen is de wilg een veel gebruikte pijnstiller met koortswerende en ontstekingsremmende eigenschappen. Tot in 1829 de stof salicine geïsoleerd werd uit de boom en kort erna kunstmatig werd nagemaakt. Het was de start van een van de eerste medicijnen: ‘het aspirientje’.

In de kruidengeneeskunde wordt heden ten dage nog gebruik gemaakt van de bast van jonge takken of het blad of mannelijk katjes. Voornamelijk voor spierpijn en bij reumatische klachten vanwege zijn pijnstillende en ontstekingsremmende werking.

Verder kun je wilgentenen heel goed bij stekjes toevoegen die je op water hebt staan. Het helpt ze om nieuwe wortels aan te maken. En omdat wilgentenen heel soepel zijn kun je ze ook gebruiken om een mooie ronde vorm te maken voor je zelfgemaakte dromenvanger.

 

 

Contact Details

Gaia Kruiden
Langewijk 6
9619PK Froombosch
the Netherlands

Email: info@gaiakruiden.nl
Website: www.gaiakruiden.nl